mikroiepisthmones
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2015
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015
«Ο ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ»- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
«Ο ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ
ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ»
Της
Ζηνοβίας Κωστελίδου
ΑΦΗΓΗΣΗ: Μια φορά και έναν καιρό σε ένα δάσος μακρινό ζούσανε τα ελατάκια, όμορφα γλυκά
δεντράκια, που φοβόντουσαν πολύ του Κατσούφη ξυλοκόπου το τσεκούρι. Όταν μάλιστα πλησιάζουν οι γιορτές
κόβει όλα τα ελατάκια. Άκουσαν λοιπόν τα δάκρια τους οι Νεραϊδογλυκούλες
και αποφάσισαν να τα βοηθήσουν. Να τον
ψάξουν να τον βρουν και την γνώμη να του
αλλάξουν. Μα πού να είναι κρυμμένος;
(ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΟΙ ΝΕΡΑΪΔΟΓΛΥΚΟΥΛΕΣ).
Νεραϊδογλυκούλα Α΄ :
Καλησπέρα μικρά μου δεντράκια
Όμορφα και φουντωτά
Καμαρωτά μου Ελατάκια.
Μη μου στεναχωριέστε
Τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές
Μη φοβάστε.
Νεραϊδογλυκούλα Β΄ :
Τον Κατσούφη ξυλοκόπο
Ψάχνουμε, γνώμη για να του αλλάξουμε.
Κακό να μην σας κάνει
Η αγάπη τα πάντα μπορεί να γιάνει.
Νεραϊδογλυκούλα Γ΄ :
Μα δεν υπάρχει μεγαλύτερη ομορφιά
Από τα δέντρα μέσα στο χιονιά.
Κάντε λίγη υπομονή
Και θα έρθει μια καινούρια εποχή.
Ελατάκι Α΄:
Δεν τον ξέρετε καλά
Νεραϊδογλυκούλες.
Είναι άγριος πολύ
Και χει δυνατή φωνή
Το τσεκούρι σαν κρατά
Τίποτα δεν τον σταματά.
Ελατάκι Β΄:
Χαμόγελο δεν ξέρει τι θα πει
Μέρα νύχτα κατσούφης είναι
Και δεν υπάρχει καμία αλλαγή.
Ελατάκι Γ΄:
Άσε που κανέναν δεν αγαπά
Μόνη του χαρά να κόβει τα δέντρα.
Μόνο τότε χαίρεται και γελά.
Νεραϊδογλυκούλα Δ΄ :
Θα πάμε να βρούμε τις ξαδέρφες μας
Τις μικρές Χιονούλες
Δεν μπορεί, κάτι θα ξέρουν
Κάτι θα χει πάρει το δικό τους το αυτί.
Νεραϊδογλυκούλα Ε΄ :
Ίσως γνωρίζουν αυτές
Τι του λείπει και τον στεναχωρεί
Κάτι θα υπάρχει δεν μπορεί…
Προς το παρόν σας χαιρετούμε
Λύση σας υποσχόμαστε
Γρήγορα θα βρούμε.
Βγαίνουν
όλοι από τη σκηνή ακούγεται η αφήγηση και έπειτα μουσική για χορογραφία από τις
Χιονούλες και τις Νεραϊδογλυκούλες.
ΑΦΗΓΗΣΗ: Έτσι
οι Νεραϊδογλυκούλες ξεκίνησαν να βρουν τις Χιονούλες και από την χαρά τους όταν
τις βρήκαν χόρεψαν μαζί τους και διασκέδασαν πολύ!!!
Χιονούλα Α΄ :
Γεια σας ξαδερφούλες
Γλυκές μας Νεραϊδούλες
Τι έχετε και είστε στεναχωρημένες
Τόσο μα τόσο λυπημένες.
Νεραϊδογλυκούλα ΣΤ΄ :
Καλές μου ξαδερφούλες τι να σας πω
Έχουμε πρόβλημα
Μεγάλο, φοβερό και τρομερό
Σε αυτό το δάσος
Κάπου κρυμμένος
Είναι ένας κύριος
πολύ κατσουφιασμένος
Χιονούλα Β΄ :
Μήπως εννοείται τον κατσούφη ξυλοκόπο
Που όλο άγρια μιλάει
Και ποτέ του δεν γελάει;
Χιονούλα Γ΄ :
Όλοι τον φοβούνται
Και ποτέ δεν του μιλάνε
Τα Χριστούγεννα μισεί
Που είναι από όλες τις γιορτές
Η πιο καλή
Χιονούλα Δ΄ :
Μόνος του πάντα περπατάει
Και ποτέ του δεν μιλάει
Μια φορά μονάχα τον άκουσα να τραγουδάει.
Τον φοβάμαι λιγουλάκι
Νεραϊδογλυκούλα Ζ΄ :
Πρέπει όμως να τον βρούμε
Γνώμη να του αλλάξουμε
κακό να μην ξανακάνει
το τσεκούρι μακριά να πετάξει
και φίλος με όλους να γίνει.
Τι λέτε κάνουμε μια προσπάθεια;
ΟΛΟΙ
ΜΑΖΙ: ΝΑΙ !!!!!
Χιονούλα Ε΄ :
Να πούμε και τα ξωτικά
να μας βοηθήσουν
όσο πιο πολλοί είμαστε
τόσο πιο εύκολα θα τον βρούμε
άμα ψάξουμε και χωριστούμε.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΝΕΡΑΪΔΟΓΛΥΚΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΧΙΟΝΟΥΛΕΣ.
ΑΦΗΓΗΣΗ: Στην άλλη πλευρά του δάσους βλέπουμε τον φοβερό και τρομερό τον κατσούφη ξυλουργό. Και τον ακούμε που σιγοτραγουδά.
ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ:
Είμαι
ο Κατσούφης ξυλουργός
Δυνατός
και τρομερός
Έχω
φοβερή ματιά
Και
μακριά αλογοουρά
Τη
στολή μου σαν φορώ
Σπέρνω
παντού τον πανικό
Μα
μέσα στην καρδιά μου
Νιώθω
ένα κενό
Τι
είναι δεν ξέρω
Φοβάμαι
ακόμα και να το σκεφτώ
Τη
στολή μου σαν φορώ
Σπέρνω
παντού τον πανικό
Χαχαχχαχαχαχααααααα
ΠΑΝΙΚΟ.
ΑΦΗΓΗΣΗ: εμφανίζονται πίσω από κάτι δέντρα τα ξωτικά, που άκουσαν το τραγούδι του κρυφά.
ΞΩΤΙΚΟ Α΄:
Τι τραγούδι είναι αυτό;
Πανικό; Αχ φοβάμαι
Πάμε να φύγουμε από δω.
Πριν μας κάνει κανένα κακό.
ΞΩΤΙΚΟ Β΄:
ΕΕΕΕ Μη το βάζετε κάτω
Έχουμε ιερό σκοπό
Σκεφτείτε τα καημένα τα ελατάκια
Όμορφα καλά δεντράκια
Κινδυνεύουν.
Μόνο εμείς μπορούμε να τα σώσουμε
Από το τσεκούρι του Κατσούφη
Να τα γλυτώσουμε.
ΞΩΤΙΚΟ Γ΄:
Έχει δίκαιο. Πάρτε μια βαθιά ανάσα
Και πάμε να του μιλήσουμε
Μη το φοβάστε
Γενναίοι να ‘ στε.
ΞΩΤΙΚΟ Δ΄:
Ακούσατε το τραγούδι του;
Κάτι του λείπει
Και δεν ξέρει τι
Μπορεί γι αυτό να είναι
κατσούφης μια ζωή.
ΞΩΤΙΚΟ Ε΄:
Και αν εμείς το βρούμε
Και χαμογελάσει
Η καρδιά του με αγάπη
Θα χορτάσει
Δεν θα θέλει πια να κάνει κακό
Το τσεκούρι θα πετάξει στο λεπτό.
ΞΩΤΙΚΟ ΣΤ΄:
Για σκεφτείτε τι είναι αυτό
Που κατσούφη τον κάνει
Και κακό; Τι να θέλει
Από όλα πιο πολύ;
ΞΩΤΙΚΟ Ζ΄:
Εγώ από όλα πιο πολύ
Τους φίλους έχω στην ψυχή
Είναι μόνος, μοναχός
Ίσως γι΄ αυτό να κατσουφιάζει
Τίποτα κανένας να μην τον νοιάζει.
ΞΩΤΙΚΟ Η΄:
Αν όμως όλοι φίλο μας τον κάναμε
Αγάπη του δίναμε και την καρδιά του
Γλυκάναμε;
Τι λέτε φωνάζουμε τις Νεραϊδογλυκούλες
Μαζί και τις Χιονούλες και τα Ελατάκια
Και όλα του δάσους τα πλασματάκια;
Αφήγηση: Έτσι και
κάνανε.. Πήγαν και εξήγησαν σε όλους το σχέδιο τους. Όλοι συμφώνησαν γιατί η
λύση για όλα είναι η Αγάπη, η αληθινή φιλία. Και μετά από λίγο εμφανίστηκαν
μπροστά στον ξυλοκόπο και όλα του δάσους τα ζωάκια.
Αρκουδάκι:
Καλησπέρα σας κύριε ξυλουργέ
Πως είστε τι κάνετε
Και πως περνάτε;
ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ:
Τι θέλετε εσείς όλοι εδώ
Δρόμο πάρτε στο λεπτό
Μη θυμώσω και το τσεκούρι μου
Σηκώσω.
Ελαφάκι:
Γιατί έτσι μας μιλάς
Το κακό μας πάντα αναζητάς;
Εμείς ήρθαμε να σε δούμε
Πως είσαι τι κάνει
Πως τα περνάς να μάθουμε
Μα σε συμπαθούμε!!!
Πουλί Α΄:
Μια αγκαλιά ήρθαμε
Να σου κάνουμε
Και μετά θα φύγουμε
Τίποτα δεν ζητούμε.
Σκαντζόχοιρος:
Εγώ τον ύπνο μου άφησα
Στη μέση
Ένα γεια για να σου πώ
Και μετά θα πέσω και θα ξανακοιμηθώ.
Πουλί Β΄:
Σε ακούσαμε να τραγουδάς
(το λέει το πουλί
τραγουδιστά)
Μα
μέσα στην καρδιά μου
Νιώθω
ένα κενό
Τι
είναι δεν ξέρω
Φοβάμαι
ακόμα και να το σκεφτώ
Πουλί Γ΄:
Και ξέρουμε εμείς τι είναι αυτό
Αν θέλεις να στο πούμε
Και μετά φεύγουμε
Δεν σε ξαναενοχλούμε.
ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ:
Και για πέστε τι είναι αυτό που μου λείπει
Και εσείς το ξέρετε και γώ όχι
Σας ακούω.
ΟΛΟΙ (πλάσματακια,
Χιονούλες, Νεραϊδογλυκούλες, ξωτικά και ελατάκια) ΠΙΑΝΟΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΣΕ ΚΥΚΛΟ ΑΥΤΟΣ
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ.
ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Μια μέρα σαν κι αυτή
Που είναι από όλες
Η πιο όμορφη γιορτή
Κανείς δεν θέλει να ναι μοναχός
Θέλει φίλους θέλει γέλια
Και μια χρωματιστή κορδέλα
Θέλει πίτες και γλυκά
Τραγούδια και χαρά
Χόρεψε μαζί μας γέλα
Πως σου πάει η κορδέλα
Πέτα πια το τσεκούρι
Η ζωή θέλει τραγούδι
Άκουσε μας λιγουλάκι
Σκάσε και ένα χαμογελάκι.
Κοίτα τα αστέρια ψηλά στο ουρανό
Και ευχήσου τέτοια μέρα
Κάτι όμορφο κάτι καλό
ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ:
Ίσως να χετε και δίκαιο
Θα πετάξω το τσεκούρι
Και θα αρχίσω το τραγούδι
Αν με θέλετε και μένα
Να ήμαστε μια παρέα
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: ΝΑΙ !!!! Δεν θα σε φωνάζουν πια Κατσούφη ούτε
ξυλουργό!!!! Θα σε λέμε Γελαστό, φίλο ξεχωριστό.
ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ:
Για μια στιγμή
Και τι δουλειά θα κάνω
Πως θα ζω
Μόνο το τσεκούρι ήξερα να κρατώ
Αλεπού:
Έχω μια ιδέα
Αφού το δάσος ξέρεις τόσο καλά
Γιατί δεν γίνεσαι
Δασοφύλακας.
Έτσι όλοι θα σε αγαπάνε
Και μαζί σου θα γλυκοτραγουδάνε!!!!
ΚΑΤΣΟΥΦΗΣ ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ:
Μια μέρα σαν κι αυτή
Μέρα Χριστουγεννιάτικη
Επάγγελμα αλλάζω
Φίλους αποκτώ
Και με αγάπη γεμίζω
Νιώθω τόση ευτυχία
Αγάπη, καλοσύνη και υγεία
Αφήγηση: Και έτσι χαρούμενοι όλοι μαζί ξεκίνησαν Χριστουγεννιάτικά
κάλαντα να τραγουδούνε να χορεύουνε και να γελούνε και κανένας ποτέ ξανά δεν
πείραξε τα δέντρα του χιονιά, τα μικρά μας ελατάκια…
Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς…. ΚΑΛΥΤΕΡΑ
ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
ΤΕΛΟΣ
Κυριακή 30 Αυγούστου 2015
ΓΩΝΙΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Ο λαϊκός πολιτισμός μοιάζει με το παλιό ξύλινο σεντούκι της γιαγιάς. Ανοίγοντας το ξεπηδούν από μέσα του παλιά παραμύθια, ξύλινες σβούρες, πάνινες κούκλες παιδικές, γλυκά του κουταλιού, το φωνόγραφο, «καλημέρες», φιγούρες του Καραγκιόζη, αλλά και φθαρμένες φωτογραφίες από εκείνον τον αλλοτινό κόσμο. Ο λαϊκός πολιτισμός προσφέρει ένα ταξίδι στο χρόνο και στο χώρο, στο τότε και στο τώρα. Γνωρίζοντας τον, γνωρίζουμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας.
Στην προσπάθεια μας να φέρουμε τα παιδιά μας σε επαφή με τον λαϊκό πολιτισμό δημιουργήσαμε μέσα στην τάξη μας τη γωνιά Λαογραφικού μουσείου, η οποία πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε με τη βοήθεια των παιδιών, των γονιών και των παιδαγωγών της τάξης. Όλοι μαζί φέραμε αντικείμενα από το σπίτι, το χωριό μας, αντικείμενα που αναδύουν θύμισες των προγόνων μας.
Αντικείμενα καθημερινής χρήσης όπως:
Στάμνες- κανάτες, κατσαρόλες τσίγκινες, ξύλινες κουτάλες, φλιτζανάκια του καφέ, μπρίκια, μύλος για τον ελληνικό καφέ, κανατάκι για ρετσίνα, σίδερο με κάρβουνο (για τα ρούχα), γουδί, καλάθια, κουβά τσίγκινο, πινακωτή με ζυμωτό ψωμί, φυλλόβεργα, λάμπα πετρελαίου, εικόνες, κρεμάστρα, καδράκι «καλημέρα»,χαλάκια, μαγκάνι, τηλέφωνο, παλιά υφαντά, ανέμη, φωνόγραφο, ραδιόφωνο, ραπτομηχανή χειροκίνητη και δαχτυλήθρες, θυμιατό, ξύλινη φλογέρα, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, Απολυτήριο λυκείου Θηλέων, φιγούρες του Καραγκιόζη, Δίσκο κεράσματος, ποτήρια, κουταλάκια και πιατάκια κεράσματος, γλυκό του κουταλιού, Λικέρ σπιτικό.
Επιπλέον σκοπός και στόχος μας ήταν να έρθουν σε επαφή με την παράδοση μέσω οργανωμένων διαθεματικών και βιωματικών δραστηριοτήτων όπως:
- Να κατασκευάσουν παλιά αντικείμενα όπως στάμνες και «καλημέρες» χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά .
- Να δημιουργήσουν παραδοσιακά ενδύματα (μαντίλες, ποδιές)
- Να αναπτύξουν την παρατηρητικότητας τους εντοπίζοντας ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στις φορεσιές διαφόρων περιοχών της Ελλάδος.
- Να γνωρίσουν τα παλιά επαγγέλματα.
- Να εκτελέσουν μια παραδοσιακή συνταγή πίτας.
- Να ψυχαγωγηθούν και να μάθουν να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια.
- Να μάθουν παραδοσιακούς χορούς.
- Να μάθουν και να παίξουν παραδοσιακά παιχνίδια.
- Να έρθουν σε πρώτη γνωριμία και να παρατηρήσουν πίνακες τέχνης λαϊκών ζωγράφων (π.χ. Θεόφιλος).
- Να ψυχαγωγηθούν με παραδοσιακά παραμύθια.
«Ο ΧΑΡΗΣ ΚΑΙ Η ΤΣΙΧΛΟΦΟΥΣΚΑ»- ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΑΜΕΑ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
«Ο ΧΑΡΗΣ ΚΑΙ Η ΤΣΙΧΛΟΦΟΥΣΚΑ»
της Ζηνοβίας Κωστελίδου
Γεια
σας! Το όνομα μου είναι Χάρης! Είμαι ένα ξεχωριστό παιδί, όχι μόνο γιατί είμαι
όμορφος ταλαντούχος και έξυπνος αλλά γιατί μπορώ και ζω μέσα σε μια τσιχλόφουσκα.
Γι’ αυτό και αποφάσισα να σας διηγηθώ την ιστορία μου. Η αλήθεια είναι ότι έχει
πλάκα να ζεις μέσα στην τσιχλόφουσκα. Όλα όμως ξεκίνησαν εκείνο το πρωινό.
Εκείνο
τη μέρα ξύπνησα πρωί-πρωί , πριν καλά- καλά βγει ο ήλιος. Δεν με έπαιρνε με
τίποτα ο ύπνος. Είχα τόση αγωνία γιατί θα ήταν η πρώτη μέρα μου στο σχολείο.
Άνοιξα, λοιπόν, την πόρτα της κρεβατοκάμαρας πήρα φόρα και μπόϊγκ- μπόϊγκ έπεσα στο κρεβάτι της μαμάς.
-
Ξύπνα μαμά,
ξύπνα. Πρώτη μέρα σχολείο, πρώτη μέρα σχολείο!
-
Χάρη, είναι νωρίς
ακόμα! Ψιθύρισε η μαμά, κουλουριασμένη κάτω από τα σκεπάσματα.
-
Ξύπνα μαμά,
ξύπνα. Πρώτη μέρα σχολείο, πρώτη μέρα σχολείο!
Η
αλήθεια είναι ότι δεν είχε και άλλη επιλογή. Σηκώθηκε και μου έκανε ένα
λαχταριστό πρωινό.
-Ήρθε
η ώρα! Μου είπε η μαμά.
Μπήκαμε
στο αυτοκίνητο εγώ κάθισα στο πίσω κάθισμα, έβαλα τη ζώνη μου, όπως πάντα, και
η μαμά μπροστά οδηγούσε. Η διαδρομή μου φάνηκε ένας αιώνας. Είχα μια αγωνία.
-
Χάρη, φτάσαμε!
-
Φτάσαμε; Γιούπι!
Η
αυλή ήταν τεράστια και γεμάτη παιδιά. Αλλά τι παράξενο….
Ήμουν
ο μόνος μέσα σε τσιχλόφουσκα. Η μαμά, μου έδωσε ένα γλυκό φιλί και πήγε να
μιλήσει στη δασκάλα. Όλοι με κοιτούσαν παράξενα σαν να ήμουν εξωγήινος.
Απομακρύνθηκαν από κοντά μου και κανείς δεν ήθελε να παίξει μαζί μου. Και
κλούπ- κλούπ έκαναν τα δάκρια μου καθώς έπεφταν μέσα στην τσιχλόφουσκα μου. Για
να μην με δει κανείς που έκλαιγα έκανα δυο μεγάλα άλματα και απομακρύνθηκα, δεν
ήθελα να με κοροϊδεύουν και για αυτό.
Εκείνη
τη στιγμή συνέβη κάτι το αναπάντεχο. Έπεσε
πάνω στην τσιχλόφουσκα μου και αναπήδησε ένα καταμελάχρινο κορίτσι. Τότε
δεν ήξερα το όνομα της. Πάγωσα, φοβήθηκα ότι χτύπησε!
Με
κοίταξε με τα κατά μαύρα μεγάλα μάτια της και ξαφνικά άρχισε να γελάει. Τα
έχασα, έπειτα άρχισα και γω να γελάω.
-
Γεια σου, είμαι η
Κάτια. Πώς σε λένε;
-
Χάρη.
-
Η τσιχλόφουσκα
σου είναι τέλεια! Μπορώ να σκαρφαλώσω πάνω της;
Η
αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να της απαντήσω. Πρώτη φορά κάποιος μου ζητούσε
να ανέβει πάνω στην τσιχλόφουσκα μου.
Η
Κάτια προσπάθησε να ανέβει, στην αρχή δεν τα κατάφερε, γλιστρούσε. Δεν ξέρετε
όμως πόσο πεισματάρα είναι η Κάτια. Στο τέλος τα κατάφερε.
Μετά
από λίγο χτύπησε το κουδούνι και μπήκαμε και οι δυο γελώντας και χοροπηδώντας
μέσα στην τάξη.
Από
τότε γίναμε αχώριστοι φίλοι. Με την Κάτια βρήκαμε και μια μυστική πόρτα και έτσι
πότε –πότε βγαίνω από την τσιχλόφουσκα μου ή καλώ την Κάτια μέσα σ’ αυτή και
χοροπηδάμε. Πλέον κάνω παρέα με όλα τα
παιδιά, κανείς δεν με κοροϊδεύει. Αλλά
όλα και όλα καλύτερη μου φίλη παραμένει η Κάτια. Ακόμα και τώρα που έχουν περάσει δυο χρόνια οι
φίλοι μου με κοιτούν παράξενα όταν είμαι έξω από την τσιχλόφουσκα. Τότε εγώ
τους κλείνω το μάτι και τους δείχνω που την έχω παρκάρει.
Αυτή
είναι η δική μου ιστορία. Η δική σας ποια είναι;
ΤΕΛΟΣ
Από το Δ.Ε.Π.Π.Σ (Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Σπουδών) για το
νηπιαγωγείο, ΦΕΚ 304 13/3/2003 του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και
Θρησκευμάτων:
«Σκοπός του
νηπιαγωγείου είναι να βοηθήσει τα νήπια να αναπτυχθούν σωματικά, νοητικά και
κοινωνικά μέσα στο πλαίσιο των ευρύτερων στόχων της πρωτοβάθμιας και
δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το νηπιαγωγείο, ως φορέας κοινωνικοποίησης του παιδιού (μετά την οικογένεια), θα πρέπει
να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις ώστε τα παιδιά να αναπτύσσονται και να
κοινωνικοποιούνται ομαλά και πολύπλευρα».
Όπως γνωρίζουμε σε μια τάξη είτε νηπιαγωγείου είτε
δημοτικού φοιτούν και μαθητές με αναπηρίες. Ο αυτισμός είναι μια αναπηρία που
δεν γίνεται αντιληπτή οπτικά παρά μόνο από τη συμπεριφορά του εκάστοτε μαθητή.
Σκοπός αυτής της ιστορίας είναι η αποδοχή και η κατανόηση του διαφορετικού, η
κατανόηση της παγκοσμιότητας του πολιτισμού, η καλλιέργεια του
συναισθήματος και η ανάπτυξη της
φαντασία των παιδιών μας.
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Βάση στόχων
του ΔΕΠΠΣ νηπιαγωγείου
Παιδί
και γλώσσα
·
Να διηγούνται /
αφηγούνται, να αναπτύξουν τη φαντασία τους και να περιγράφουν (την μικρή
ιστορία, Πώς ήταν η δική τους πρώτη μέρα στο σχολείο κ.α )
·
Να συμμετέχουν σε
συζητήσεις και να χρησιμοποιούν στοιχειώδη επιχειρηματολογία (π.χ. Για ποιο
λόγο αρχικά τα παιδιά δεν έπαιζαν και κορόιδευαν τον Χάρη; Τι θεωρείται ότι
άλλαξε;)
·
Να κατανοήσουν τη
σημασία της γραφής ως μέσου επικοινωνίας , ανάπτυξης ιδεών , μεταφοράς
πληροφοριών και ως πηγή ευχαρίστησης και απόλαυσης. Και σ’ αυτό συμβάλλει η
ενεργή συμμετοχή των παιδιών στη «δημιουργία» δικών τους κειμένων (η δική τους
ιστορία για την πρώτη τους μέρα στο σχολείο) με υπαγόρευση στον εκπαιδευτικό.
Παιδί
και Μαθηματικά
·
Να αναγνωρίζουν
και να ονομάζουν απλά στερεά και ευθύγραμμα σχήματα (που υπάρχουν στις εικόνες
του παραμυθιού).
·
Να εμπλουτίζουν
τη γλώσσα και με λέξεις που συνδέονται με τα μαθηματικά, να επικοινωνούν και να
αξιοποιούν τη τεχνολογία (μεγάλα παράθυρα, ψηλότερο δέντρο κ.α δεχόμενοι
ερεθίσματα από τις εικόνες της ιστορίας)
Παιδί
και περιβάλλον (ανθρωπογενές περιβάλλον)
·
Να αναπτύσσουν
συναισθήματα αγάπης και αδελφοσύνης για όλα τα πλάσματα της γης (Όρος και
έννοια Διαφορετικότητας:να μάθουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα του άλλου
π.χ. τη διαφορετικότητα του Χάρη, της φίλης του της Κάτιας που κατάγεται από
άλλο κοινωνικοπολιτιστικό περιβάλλον, να βρουν τα κοινά που έχουν με τα δυο
παιδιά και τις διαφορές τους όσον αφορά τον τρόπο ζωής, την ενδυμασία.
Θρησκεία, συμπεριφοράς κ.α).Ουσιαστικά
αυτός ο στόχος μπορεί να γίνει και το επίκεντρο όλων των δραστηριοτήτων μας.
·
Να γνωρίσουν το
εγγύς ανθρωπογενές περιβάλλον (Ομοιότητες και διαφορές σχολικού συγκροτήματος
των ηρώων της ιστορίας και του δικού του)
·
Να
αντιλαμβάνονται τη χρονική ακολουθία των γεγονότων.
Παιδί
και Έκφραση- Εικαστικά
·
Να
«πειραματίζονται» με διάφορα υλικά και χρώματα, να μάθουν ή να επινοούν
τεχνικές και να τις εφαρμόζουν για να σχεδιάζουν και να ζωγραφίζουν (π.χ. να
ζωγραφίσουν το Χάρη μέσα στην τσιχλόφουσκα με τέτοιο τρόπο που πραγματικά να
δίνει αυτή την αίσθηση, να ζωγραφίσουν την αγαπημένη τους εικόνα από το παραμύθι,
να φτιάξουν με εικόνες τη δική τους ιστορία, τη δική τους πρώτη μέρα στο
σχολείο).
Παιδί
και Έκφραση- Δραματική Τέχνη
·
Να εκφράζονται με
το δημιουργικό δράμα και να αναπτύσσουν τη γλώσσα, να καλλιεργούν την
επικοινωνία (να αναπτύσσουν γλωσσικές και εκφραστικές δεξιότητες με τον
αυτοσχεδιασμό, το διάλογο, τη δημιουργία, την επεξεργασία και τη δραματοποίηση
της μικρής ιστορίας του Χάρη)
·
Να συνεργάζονται
και να δημιουργούν από κοινού.
·
Να δημιουργούν
πολλαπλής φύσης καλλιτεχνικά δημιουργήματα.
Παιδί
και Έκφραση- Φυσική αγωγή
·
Να αναπτύσσουν
την κινητικότητα τους (να τρέχουν να χοροπηδούν όπως ο Χάρης και να περπατούν
σε διάφορους ρυθμούς.
Παιδί
και Έκφραση- Μουσική
·
Να αυτοσχεδιάζουν
και να εκφράζονται μέσα από απλές μουσικές συνθέσεις ( οι οποίες θα εκφράζουν
τα συναισθήματα τους όταν είναι χαρούμενοι ή λυπημένοι όπως οι ήρωες του
παραμυθιού).
·
Να παρουσιάζουν
τις εκτελέσεις τους.
·
Να αναπτύσσουν
τις δεξιότητες και τις ικανότητες που απαιτούνται για να εκτελέσουν,
τραγουδώντας και παίζοντας μουσικά όργανα και δικές τους «συνθέσεις»
Παιδί
και πληροφορική
·
Να « γράφουν»
χρησιμοποιώντας κεφαλαία και πεζά γράμματα (τον τίτλο του παραμυθιού, το όνομα
των ηρώων και το τίτλο που επιθυμούν για τη δική τους ιστορία με θέμα πρώτη
μέρα στο σχολείο γράφοντας το όνομα τους στο εξώφυλλο αυτό του βιβλίου τους)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)




















